Intranet

16 Voorstellen

Newropeans’16 voorstellen om de Europese Unie democratischer te maken en de uitdagingen van de XXIe eeuw aan te gaan.
 

Deze eerste voorstellen zijn het resultaat van een uniek debat in Europa, waaraan 10.000 burgers uit Europese 100 steden, 25 landen hebben deelgenomen. Zij hebben meegewerkt aan de ontwikkeling van het Newropeans programma voor de verkiezingen van 2009. Gedurende de komende vier jaar zal Newropeans doorgaan met deze dialoog om een compleet programma te schrijven waarin alle belangrijke vraagstukken worden opgenomen die alle 500 miljoen burgers aangaan. Zo worden burgers betrokken bij de ontwikkeling, toepassing en evaluatie van EU beleid dat hen aangaat.

A new beginning for the EU on a democratic foundation

1. De legale immuniteit van Europese waardigheidsbekleders moet worden afgeschaft. Het principe van gelijkheid voor de wet zal weer gelden voor alle Europese burgers.

  • Zo wordt het fundamentele principe van democratie in Europa gerespecteerd
  • Er wordt voorkomen dat er een kaste van ‘onaantastbaren’ ontstaat, die de EU besturen

De legale immuniteit voor het leven van waardigheidsbekleders van de Europese instituties (vlg. Protocol (nr. 36) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen (1965) is een schokkend voorbeeld van rechtsongelijkheid ten bate van een bepaalde groep Europese burgers. Het heeft geen enkel bestaansrecht gezien het feit dat de EU bestaat uit 25 democratieën die allen een onafhankelijk rechtsstaat hebben. In tegendeel, het zou verwijderd moeten worden omdat het bijdraagt aan de kloof tussen waardigheidsbekleders die de EU besturen en andere burgers.

Omdat we woord en daad verenigen, zal Newropeans het niet accepteren dat waardigheidbekleders van de EU, ook actieve lid kunnen worden van Newropeans zo lang deze regeling over immuniteit nog bestaat.

2. Belangrijke veranderingen in de verdragen van de Gemeenschappen, en in het bijzonder de uitbreidingen, zullen systematisch geratificeerd worden door middel van trans-Europese referenda.

  • Zodat burgers de mogelijkheid wordt geboden om over de belangrijkste oriëntaties van de EU mee te beslissen.
  • Zo wordt voorkomen dat er een elite bestaat, die geen band heeft met burgers en mensen.

Voor deze trans-Europese referenda zal gebruik worden gemaakt van een dubbele meerderheid zodat de democratische rechten van minderheden gewaarborgd zijn: meer dan 50% van de gehele EU en meer dan 50% van de lidstaten moeten met een voorstel instemmen.

3. Door de Europese instituties te decentraliseren, komen in geografisch opzicht dichter bij de burger.

  • De EU zal dan dichter bij de burger staan, en ook bij de politieke en historische realiteit van ons continent, De gemeenschap wordt begrijpelijker.
  • Zodat er geen gecentraliseerd Europa, dat onverenigbaar is met democratie, ontstaat.

Het is onmogelijk om 500 miljoen burgers zich meer betrokken te laten voelen bij Brussel, Luxemburg en Straatsburg. Om de kloof tussen de Europese instituties en mensen te dichten, door in het bijzonder de technologieën van de 21e eeuw (Internet, hogesnelheidstreinen, low-cost vluchten, …), gedurende de komende twee decennia is het noodzakelijk om het systeem van hoofdsteden, een erfenis is van de jaren 1950, te veranderen om burgers te helpen bij het bezit ervan te nemen. Als elk land zijn ‘Europese stad’ heeft gekozen (vaak de hoofdstad) zal het nieuwe Europese institutionele netwerk een eerste ‘Euroring’ van instituties rondom 500 kilometer van Brussel vormen, waarbij rekening wordt gehouden met de omstandigheden en voordelen van elke geselecteerde stad: Parlement (Brussel), Gerechthof (Den Haag), Europese regering (Londen), Gezamenlijke Europese Administratie (Parijs), Centrale Bank (Frankfurt), Rekenkamer (Luxemburg). Een tweede ‘Euroring’ zal alle andere instituties en agentschappen verdelen over de andere aangewezen steden. Deze ware decentralisatie zal ook de Europese instituties toegang verschaffen tot een grotere bron van human resources dan die voor handen is op de huidige locaties.

4. Er moet respect voor de diversiteit in talen van de EU, een fundamentele voorwaarde voor democratie in de EU, waarbij de efficiëntie van zijn functioneren wordt verzekerd door een helder talenregime.

  • Elke persoon in de EU is dan gegarandeerd van de mogelijkheid dat hij/zij de eigen taal kan spreken, waarbij tegelijkertijd de Europese Unie wordt voorbereid op meertaligheid zodat de EU effectief kan zijn.
  • Om eentaligheid te voorkomen. Dat is een vijand van Europese diversiteit. Maar ook linguïstieke chaos, een obstakel tot het effectieve functioneren van de EU, wordt voorkomen

Het talenvraagstuk staat central in zowel de garantie van Europese diversiteit, een voorwaarde voor democratie in de EU, en het effectieve functioneren van de instituties van de gemeenschap, een voorwaarde voor de efficiëntie van de EU. Dit debat zou publiek moeten zijn omdat dit het culturele hart van onze collectieve toekomst raakt. Newropeans stelt een pragmatische oplossing voor waarbij de twee beperkingen van democratie en efficiëntie in het zogenaamde < 2-5-25 > -systeem: twee talen voor interne werking (Engels en Frans), vijf talen voor politiek debat die ook als spiltalen voor toekomstige vertalingen kunnen dienen, met tenminste één taal per talenfamilie (b.v. Engels, Frans, Duits, Pools en Spaans), en alle Europese talen voor communicatie met de burger.

Het democratiseren en efficiënter maken van het functioneren van de EU

5. De instelling van een echte Europese regering

  • Om verkozen waardigheidsbekleders verantwoordelijk te maken, technocraten te besturen en het systeem van besluitvorming en politieke efficiëntie te vergemakkelijken.
  • Om te voormijden dat Europa’s < democratische zwarte gat > een stimulans voor allerhande populisme en extremisme is. De Europese regering moet verantwoordelijk zijn voor de uitvoerende taken van Europees beleid, waarbij de huidige uitvoerende functies van de Raad en de Commissie worden overgenomen. Het politieke niveau van de Europese Commissie moet daarom verwijderd worden. De verenigde politieke tak, de Gemeenschappelijke Europese Administratie (GEA, voortkomend uit de huidige ambtenarij van de Commissie) zal het gemeenschappelijke beleid beheren. Het Europese Parlement zal de wetgevende tak zijn, gebaseerd op de twee wetgevende functies van het huidige Parlement en de Raad. Deze twee politieke instituties zullen gezamenlijk het gemeenschappelijke belang van de EU belichamen. Het Europese Parlement moet een volledig recht op initiatief krijgen, samen met de Europese regering. Wat betreft intergouvernementele zaken ligt het recht van initiatief bij de nationale regeringen en parlementen.

6. Het Europese budget krijgt echte eigen gelden voor de EU, geheven op een transparante manier en onderworpen aan regelmatige controle.

  • Dat zorgt voor een toename van politieke efficiëntie, democratische controle, en zeggenschap van het budget van de gemeenschap.
  • Zodat het obsessieve proces wordt beëindigd waarbij wordt gekeken naar hoeveel elke lidstaat en elke natie heeft betaald aan en teruggekregen van het budget. Dit maakt de elke legitieme en efficiënte beslissing over de bijdragen en uitgaven onmogelijk. En het is tegengesteld aan de geest van het Europese project.

Een Europese inkomens- en bedrijvenbelasting zou het systeem van nationale bijdragen moeten vervangen. Gebaseerd op het democratische principe van ‘geen belasting zonder representatie’, worden over Europese financiële en budgettaire voorstellen gestemd door elke nieuwe Europese wetgever, met de noodzakelijke instemming van de Europese regering. Dit impliceert dat de noodzaak om de periode waarover het budget wordt vastgesteld te verkorten van 7 naar 5 jaar. Zodat dit zal samenvallen met de Europese parlementaire verkiezingen. De huidige herverdelingsprincipes worden behouden, met de toevoeging dat nieuwe elementen de groei moeten stimuleren, in het bijzonder op het gebied van onderzoek, innovatie en onderwijs. Alle budgettaire en financiële besluiten moeten worden genomen met respect voor democratie en transparantie, in het bijzonder door middel van publieke debatten in het Europese Parlement. De Europese Rekenkamer en het netwerk van nationale rekenkamers moeten worden versterkt voor een efficiënte controle op het gebruik van Europese fondsen.

7. De garantie dat het Europese Parlement is samengesteld uit 50% vertegenwoordigers van nationale of regionale lijsten, en 50% vertegenwoordigers van Europese verkiezingen; elke burger heeft twee stemmen voor de Europese verkiezingen,

  • om de democratische legitimiteit van het Europese Parlement te versterken en om uitdrukking te geven aan de dubbele identiteit van elke Europese burger: de Europese en de nationale/regionale
  • om de groeiende trend van stemonthouding in Europese verkiezingen te stoppen. Hoewel de burger meer dan ooit geïnteresseerd lijkt in Europa, zoals we bij de referenda hebben kunnen zien.

Het Europese Parlement moet de verschillende componenten van de identiteit van de Europese burger in zich hebben om een belangrijke politieke rol te kunnen spelen. Elke burger heeft een stem om 50% van het Parlement via een trans-Europese lijst te verkiezen, en 50% via een nationale (of regionale) lijst.

8. Er komt een procedure die elke tien jaar het politieke systeem en de ambtenarij van de Gemeenschap evalueert. Deze procedure is onafhankelijk van de uitvoerende, wetgevende en juridische instituties.

  • Zodat een regelmatige aanpassing van de instituties van de EU plaatsvindt aan de constant veranderende omstandigheden, en zodat een democratisch en transparant proces gegarandeerd is.
  • Om ‘institutionele sclerose’ te voorkomen, dat leidt tot een crisis zoals die van 2005. Vanaf de komende Europese verkiezing, en elke tien jaar, moet er een ‘conventie’ georganiseerd worden van nationaal en Europees verkozen vertegenwoordigers, als mede experts afkomstig uit alle delen van de EU. Van deze mensen moet op zijn minst 30% onder de 40 jaar zijn. Het doel van de conventie is om de staat van de Europese Unie te evalueren en de noodzakelijke structurele aanpassingen aan de verdragen en het functioneren van de EU voor te stellen aan de instituties.

9. De stimulering van interne mobiliteit binnen de Europese instituties

  • Om de EU-instituties te voorzien van ambtenaren die net zo mobiel en open zijn als de Europese maatschappij die ze moeten dienen.
  • Om te voorkomen dat er gesloten ‘kasten’ ontstaan die niet in staat zijn de maatschappij om hen heen te begrijpen.

Carrières binnen één institutie moeten worden beperkt tot een maximum van 10 jaar, en een uitgebreid programma om de mobiliteit tussen regionale, nationale en Europese ambtenarij zou moeten worden ingesteld, als mede een aanmoediging tot een uitwisseling tussen de publieke en private sector. Het is belangrijk om de voorkeur te geven aan de werving van Europese waardigheidsbekleders die ten minste 5 jaar werkervaring hebben zodat een maximale toegevoegde waarde is gegarandeerd. Definieer de plaats van Europa in de wereld, en van gemeenschappelijke Europese projecten.

10. De stimulering van een nabijheidsbeleid van de Europese Unie (Geprivilegieerde Nabijheidsstatus)

  • Om de politieke en economische samenwerking te versterken met de betrokken landen
  • Om een verergering van sociale en economische ongelijkheden binnen te EU verergeren; om chaos binnen de grenzen te voorkomen.

Economische welvaart en sociale samenhang zijn onderdeel van de fundamentele principes van het Europese project. De Europese Unie moet het welzijn van zijn burgers kunnen garanderen en extremistische en populistische opstanden voorkomen. Alleen door middel van een Geprivilegieerd Nabijheidsbeleid in de komende jaren, zal de EU in staat zijn om sterke en gezonde relaties op te bouwen met zijn buurlanden, zoals Rusland, Oekraïne, Wit-Rusland, Turkije, Libanon, Israel, Palestina, Egypte, Libië, Tunesië, Algerije en Marokko.

11. De doeltreffendheid van de EU in de wereld moet toenemen door een versterking van de rol van het ministerie van buitenlandse zaken en het structureren van een duidelijk en objectief Europees buitenlands beleid.

  • Om de invloed en de doeltreffendheid van de EU in de wereld toe te laten nemen, waarbij de diversiteit en rijkdom van de bilaterale relaties van zijn lidstaten worden bewaard.
  • Om te voorkomen dat de EU een incoherent imago van zichzelf en zijn handelingen de wereld inzendt.
  • Om incoherente handelingen en imago van de EU in het wereldsysteem te voorkomen.

Gedurende het afgelopen decennium – tijdens de crisis in Irak bijvoorbeeld - hebben de Europese burgers duidelijk laten zien dat zij een coherent, sterk en invloedrijk Europa willen, dat in staat is om bij te dragen aan een meer gebalanceerd en multilateraal systeem. De definitie van de Europese rol in de wereld moet gestructureerd worden rondom drie centrale principes: een centrale rol voor de Verenigde Naties, aangepast aan de realiteit van de 21e eeuw; voorrang van het internationale recht boven nationale belangen; afkeuring van het destabiliserende concept ‘preventieve oorlog’. In het belang van de coherentie en interne coördinatie, moeten de rollen van het ministerie van Europese Buitenlandse Zaken en van de President van de Europese Regering helder zijn gedefinieerd.

12. De ontwikkeling van een gemeenschappelijk immigratiebeleid, dat wordt ontplooid op nationaal niveau en zich richt zich op een kansrijke integratie van immigranten in de Europese maatschappij.

-* Om sociale en economische integratie te stimuleren van alle immigranten en om een gemeenschappelijke Europese verantwoordelijkheid te ontwikkelen.

  • Om een gesloten, xenofoob en statisch ‘europeïsme’ te voorkomen.

Voor de Europese Unie is immigratie een onvermijdelijk, nuttig en noodzakelijk fenomeen. Niettemin zou het moeten worden gesplitst en worden behandeld op twee verschillende niveaus: dat van immigratiestromen, zodat illegale immigratie zo veel mogelijk kan worden voorkomen, en om er voor te zorgen dat hun integratie mogelijk is en soepel verloopt. Tegelijkertijd zou de EU religieuze en/of raciale discriminatie stevig moeten straffen.

13. Het uitbreiden van een gemeenschappelijk beleid tegen georganiseerde misdaad en transnationale criminaliteit, in het bijzonder een gespecialiseerd Europees netwerk van justitie en politie.

  • Ten bate van de interne en externe geloofwaardigheid van de EU dankzij de stimulering van transparantie
  • Om de verspreiding van het idee dat toenemende criminaliteit direct gerelateerd is aan de nieuwe lidstaten, tegen te gaan

Een gemeenschappelijke markt zonder grenzen in een pas uitgebreide Unie, terrorisme en nieuwe informatie- en communicatietechnologieën, zoals het Internet, vragen van de EU een efficiëntere strategie voor het gevecht tegen de georganiseerde transnationale criminaliteit, dat in toenemende mate deskundig en geprofessionaliseerd is. De EU moet een gespecialiseerde politie- en justitiemacht ontwikkelen om de associatie van groeiende risico’s en het bouwen van intern en extern zelfvertrouwen. Deze worden gebaseerd op de al bestaande nationale machten.

14. Het ontwikkelen van diepe en brede initiatieven op het gebied van onderwijs en een leven lang leren.

  • Om de democratisering van de EU en de kwaliteit van zijn human resources te versterken.
  • Om de onbekendheid van Europeanen met elkaar en het continent, te bestrijden.

Toegang tot onderwijs is essentieel voor een democratische, eerlijke en competitieve maatschappij. Huidige en toekomstige uitdagingen vereisen ambitieuze en variërende initiatieven, zoals: a) de Europese dimensie toegankelijker maken voor een toenemend aantal jonge mensen en studenten (15-25); b) het gebrek aan mensen met trans-Europese competenties te bestijden door een speciaal trainingsprogramma voor alle economische, politieke, sociale en culturele sectoren, binnen een geïntegreerd Europees raamwerk.

15. Het uitreiken van een jaarlijks sociaal rapport aan de President van de EU, gericht op de evaluatie van de sociale status van de Unie (gezondheid, onderwijs, arbeid, armoede), gebaseerd op vooraf gedefinieerde en objectieve indicatoren.

  • Om het gevoel van inclusiviteit en betrokkenheid bij de EU te stimuleren bij alle burgers
  • Om een Europese constructie zonder sociale criteria te voorkomen.

De EU heeft al een aantal criteria voor toenadering op economische, monetaire, fiscale en juridische domeinen. De Euro heeft een sterk effect op alle terreinen in de sociale sfeer; dus is het van belang om een sociale dimensie te integreren in de poging tot continentale toenadering. Elk jaar zou de uitvoerende macht het Europees Parlement een objectieve studie van de Staat van de Unie op sociaal gebied moeten presenteren, samen met voorstellen gericht op economische toenadering en sociale vooruitgang.

16. Wederkerige versterking van politieke integratie, onderzoek en mate van competitiviteit: gemeenschappelijke dromen, besluiten en ondernemerschap.

  • Om de economische en technische capaciteiten van de Unie te versterken en de Unie voor te bereiden op de uitdagingen van de 21e eeuw.
  • Om te voorkomen dat de EU geen invloed zal hebben in het wereldsysteem. Politieke integratie en vooruitgang gaan hand in hand met de visie en ambities die burgers hebben van hun eigen maatschappij. Gemeenschappelijke projecten zijn een essentieel onderdeel van die toekomst. Europa moet een set van initiatieven hebben die de politieke integratie, onderzoek en competitie op het Europese niveau wederkerig bevorderen: a) gemeenschappelijke dromen en technologie – start van een Europees ruimtevaartprogramma voor een permanente aanwezigheid van mensen op de maan, bij voorkeur in samenwerking met andere regionen in de wereld; b) mobiliteit, economische groei en technologie – het bouwen van transport netwerken (hogesnelheidstreinen, routes voor goedkope vluchten, wegen); c) gemeenschappelijke democratie en technologie – computerprogramma’s voor automatische vertalingen (om deze programma’s toegankelijk te maken) en een Europese elektronische stemmogelijkheden bij verkiezingen en elektronische toegang tot publieke diensten (e-government); d) gezamenlijk Europees onderschap – het instellen van een trans-Europese aanmelding voor de gezamenlijke organisatie van de Olympische Spelen, Wereld kampioenschappen of internationale tentoonstellingen.

^